4 juni – in the army

’t zijn drukke maar mooie maandagen. Binnenkort is het zomer en kunnen we ten volle genieten van al onze weelde!

21 mei – droge warme lente

’t is nu een droge lente. De plantjes die we in de grond steken hebben dorst. ’t Mag dus regenen… Voor de rest werd het eens tijd voor een fotoshoot. Zo komen die zeven zielen op ons veld samen in een beeld of zeven ;  )

Aan iedereen die gisteren kwam helpen: merci. En altijd welkom!

14 mei – ijsheiligen

We steken alles in de grond. De akker is bijna volgeplant en nu vliegen we in de moestuin. Onze bomen hebben een goeie start gemaakt dit jaar, de kruinen krijgen stilaan vorm. Voelt goed.

7 mei – Hitte

’t is hoge zomer op’t veld. Maaien, wieden, plantjes in de grond steken, zaaien… alles moet tegelijk en we hebben te weinig handen. Tomaten, kolen, pompoene, courgettes, bonen allerhande, slaatjes, bietjes… En ondertussen rijzen de bomen op alsof ze de hemel willen kietelen. Ons paradijsje is weer helemaal wakker en we zijn zo gelukkig dat we er kunnen in rond waren.

 

30 april – compost oogsten

Vandaag open pit mining op ’t veld met Laurence, Mire en Annelies. Prei geplant, erwtjes mooi gemulcht en reuzebereklauwen verwijderd (rotklus).

 

eind april 2018 – zomer

Zomer. Het geleek er alleszins goed op. De natuur is wakker!

zat/ma 22 januari: paardenstrontenhuisje

Dit weekend bouwden we een paardenstrontenhuisje. Al moeten we toegeven dat het eigenlijk nog maar half af is. Stront stapelen blijkt harder werk dan aanvankelijk aangenomen. Al zijn we superblij met het resultaat en kunnen we  ons asbest(dak)kot vakkundig laten vernietigen.

Nu hebben we dus eindelijk een 100% biologisch afbreekbaar werkkot! Kom dat zien op onze winterbenefiet op zaterdag 3 februari.

nazomer 2017

Oktober

De beuken kleuren
roodoranje met een traagheid
die hun naam onwaardig is.
Een naam als een werkwoord.
Zijn zij geen mannen dan
die pal staan in de strijd
voor het behoud van zomer?
Waarom zo welwillend,
waarom zoveel geduld?

Het bos heeft hen,
zo denk ik, iets geleerd.
Hoe herten zonder lafheid
kunnen vluchten,
zich weten te verbergen,
wachtend op de tijd van het gewei.
Hoe onder dikke pakken
blad, zelfs onder sneeuw,
de wereld zwanger is.

Weerloos? Nee.
Weemoedig? Ja.
Kom, liefste, rust met mij
op deze elfenbank
van mist en afscheid.
Laten we samen kijken
hoe de beuken stil verkleuren
met een traagheid die
hun vrouw zijn waardig is.

Lieven, 7 oktober 2017