11 september – een eerste voorzichtig gevoel van herfst

Herfstig weer, maar er viel veel te rapen. Patatten kregen we amper vervoerd, de helft van de oogst zit nog onder de grond. Kolen geraken niet op. (Iemand die zo’n zuurkoolpot over heeft?) De basilicum geeft niet op. Bidden voor de vele tomaten die nog moeten afrijpen. Enkel de hazelaars zingen in mineur: de teller staat nu op 12 (en we willen er duizend!).

7 augustus – wondere weetjes over Far Field

  • Far Field bestaat bijna vier jaar en sinds haar ontstaan is er nagenoeg geen inflatie waargenomen. Onze pompoenen dit jaar zullen dus exact evenveel kosten als een gemiddelde pompoen uit 2014. Economen staan versteld.
  • Far Field ligt nu op grondgebied van Nevele maar binnenkort zal het tot de fusiegemeente Deinze-Nevele horen. Een slimme zet, want Deinze hoopt de hoofdstad van West-Vlaanderen te worden. Dat zou pas kras zijn. Nu maakt het nog deel uit van Oost-Vlaanderen.
  • We kunnen het niet sterk genoeg benadrukken: er liggen géén kernwapens gestockeerd op Far Field. We hebben dat al vanaf het begin geweigerd. Het zou niet verstandig zijn en bovendien zouden we snel vergeten waar we ze gelegd hadden.
  • “A great day at the Far Field”, de meest overbodige en irrelevante tweet denkbaar. Beleef het zelf op zondag 13 augustus. Dan geeft Julie een workshop ‘Natuurlijke EHBO en zomerse drankjes’
    http://www.farfield.be/events/natuurlijke-ehbo-en-zomerse-drankjes/
  • Daarbovenop kunt u zelf een duit in het zakje doen op de zomerbenefiet van zaterdag 26 augustus.
    http://www.farfield.be/events/zomerbenefiet/

10 juli – begroeiingen

Thans ist moeilike om menschen te velde noch in hinne volledicheit op der digitale wys te vastleghen. Weelderighe utwassinghe staen ’t sigt van den camerarist immer in den weghe…

12 december – De laatste foto bezorgde me tranen in mijn ogen!

– Ben je er klaar voor?
– Het is erg diep, fluistert hij.
– Neem een grote slok moed dan.
– Het wervelt voor m’n ogen. Alsof ik aan de rand van een afgrond sta.
– Kijk liever omhoog. De lucht is blauwer dan ooit. Neem nog een slok.
– Denk je echt dat er iets zal zijn. Gaan we er iemand ontmoeten?
– Kom, we duiken erin.
Op de plek waar daarnet nog twee mensen stonden, dwarrelen precies twee eikenblaadjes langzaam naar beneden. Hij had geaarzeld, al was het maar een fractie van een seconde.

Ondertussen zit God voorovergebogen over een stapel notities. Hij is overwerkt. Iets klopt niet, hij kan er niet aan uit. Hij is zeer zeker dat hij, als enige trouwens, over de correcte gegevens beschikt. Het ziet er complex uit, maar als er al een rekenfout in zou zitten, dan had hij die er allang uitgehaald. Een bevreesd gevoel overvalt hem: misschien zit het niet goed met de postulaten. Hij wuift die gedachte gauw weg, anders kan hij helemaal opnieuw beginnen. Het moet maar via deze weg op te lossen zijn. Er moet toch één manier zijn om de markteconomie te redden.

28 november – Stóóm!

Over een berg wasemende bladeren, en hoe we elk blaadje dankbaar een plekje gaven op ons veld

21 november – Herfstzwart

verbrande aarde, asgrijze hemel, zwartgeblakerde groenten, elk jaar die donkere apocalyps, die ons te gronde brengt, de een al jankend op de grond, de ander die een diepe kuil graaft en Australië om hulp roept, vrouwen die duizend weesgegroetjes drammen, en iemand die zelfs overweegt om de vergadering te afgelasten, die herfst toch alweer, die verorberaar van daglicht, maar dan, eerst een blank wollig deken, in de verte, ja, lekker zacht en ruim plek voor iedereen, met veegjes azuurblauw erboven, dreef met een simpel gebaar alle grauwte weg, en maakte plaats voor schijnsel, de lucht gevuld met knus huiskamerwarmte, alle herfstkruinen rondom laaiden op een muur van zachte gloed, de onderdrukten stonden rechtop en gaapten ernaar, en als dat nog niet genoeg was, bracht een regenboog ons hulde, met steeds meer focus, steeds gebogender, daar stonden we oogverblind naar te kijken, die avond (of was het ochtend?), en als bij wonder had niemand een camera bij

(kiekjes van 14/11)

september – Nazomerse portretten

Druilerige dag gisteren, en niemand met een fototoestel om hét Wonder van het jaar vast te leggen. Dan maar een zonnig retrospectiefje.

15/18 augustus – Lost highway

Van maandag helaas geen foto’s, enkel dit ooggetuigenverslag. Weet dat Ruben de wilgenstammetjes gekliefd heeft en alle bewijsmateriaal netjes opgestapeld heeft. Weet dat Wout en Sarah aardappelen geoogst hebben. Weet dat Roosje bereidwillig enkele zilverschoontjes gewied heeft, maar daarna dringend een nieuwe slakkenkolonie moest opstarten.

Sinds gisteren loopt er terug een snelweg door ons veld. Heeft iets met paarden en jenever te maken.

Let the race begin!

4 april – het jaar van de peul

Op de 71e plenaire bijeenkomst van 20 december 2013 keurde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties de bekende 68/231-resolutie goed: 2016 wordt het jaar van de peulvrucht! Far Field, groeiende pion op het internationale permacultuurterrein, besloot op hun plenaire vergadering van 1 maart 2016 om in datzelfde jaar Hendriks rijspeul te telen.

Op maandag 4 april begonnen de werkzaamheden van vijf tipi’s die de Hendriks rijspeul de nodige statuur moeten geven. Werkzaamheden werden diezelfde dag afgerond en ingehuldigd.

“Ik ben de peulschil, ik ben de peulschil, de peulschil staat hier,” zong iemand tussen de reuzenberenklauw.

Merci nog aan alle bezoekers van heinde en verre, klein en groot!

28 maart – lelijke patatten en schone mensen

Eerst uitgeregend, dan uitgewaaid. Bessen verplant van x naar y, asperges van x naar z, tomaten verspeend van bakje naar P9, bonen van P9 naar volle grond, vergeten patatten geoogst, nieuwe patatten gepoot. Of hoe een mens zich weet bezig te houden.

En ’s avonds gingen we vreemd …