13 november – 560 bomen maken gelukkig

Officieel is het een bos, alleen zie je er nog niet veel van. De 560 bomen die we gepland en geplant hebben komen nog maar tot onze knieën. Zie hieronder voor de lijst: de ene maakt noten, bessen of sla, de ander beschut ons tegen de wind. Een bos in wording. De VN/FAO noemt dit een draconische ingreep. Willen we de wereld (ecologisch) voeden, schrijven ze, dan zijn draconische maatregelen nodig, zoals een vleesproductie- en voedselverspillingstop. Far Field, een draconische werkplek voor draconische mensen. Waar je ’s winters achtervolgd wordt door een draconisch roodborstje en waar onlangs de streepjescodekever beschreven werd. Kom zoiets tegen op een maïsakker!

En waar blijven de koffiekoeken?

Onze bomenlijst

ACER – campestre (esdoorn) 10
ALNUS – glutinosa (els) – nat 25
ALNUS – incana – droog 25
AMELANCHIER – lamarckii (krent) 25
BETULA – pendula (berk) 20
CASTANEA – sativa (kastanje) 30
CORNUS – mas (kornoelje) 30
CORYLUS – avellana (hazelaar) GROOTVRUCHTGE 100
CRATAEGUS – monogyna (meidoorn) 20
HIPPOPHAE – rhamnoïdes (duindoorn) 10
POPULUS – alba Nivea (populier) 10
PRUNUS – spinosa (sleedoorn) 20
PRUNUS – padus (vogelkers) 10
ROSA – canina (hondsroos) 20
ROSA – rubiginosa (egelantier) 20
ROSA – rugosa (rimpelroos) 20
RHAMNUS – frangula (spork) 50
ROBINIA – pseudoacacia 10
SALIX – acutifolia Pendulifolia (wilg) 20
SALIX – Liempde 20
SALIX – babylonica Tortuosa – krulwilg 20
SALIX – caprea – boswilg 20
SALIX – rosmarinifolia 20
SALIX – viminalis 20
SORBUS – aucuparia (lijsterbes) 20
TILIA – cordata (winterlinde) 30
VIBURNUM – opulus (gelderse roos) 10
PRUNUS avium (boskers) 20
TOTAAL aantal 655

 

6 november – hakselwoede, of wat cafeïne met een mens doet

Jongens en helmen …

Wout kijkt er zelfs niet meer van op.

En dan nog dit, mevrouw, door Lieven:

Kastanjes

Daarnet
was ik kastanjes aan het rapen.
Een dame met een hondje kwam
voorzichtig naar mij toe en
stelde mij een indiscrete vraag.
Of dit nu wel de echte waren,
de tamme die je poffen kan en eten?
De wilde namelijk, zegt men, zijn
bitter en gewoonweg niet te vreten.

Ik knikte,
wees omhoog tot in de kruinen.
Kijk, die daar hangen, die zijn wild,
voorlopig nog, in hun gesloten bolsters,
zwiepend aan takken waar wind
zo onberekenbaar tekeergaat,
de laatste flarden zomer achterna.
Terwijl ik wees loste er een en viel
zoals het hoort recht naar beneden.
Een zachte plof op bosgrond,
hij spleet open, gaf zich over,
tam, getemd. Dat, zei ik,
mevrouw, is het verschil.

Ze keek
mij wat verwezen aan alsof
ze mij niet helemaal vertrouwde,
groette vluchtig nog en ging,
tezamen met haar hondje.
Ja, ik kan staalhard liegen
terwijl ik toch de waarheid spreek.

Lieven, 2 oktober 2017

6 november – woodchipper

Hakselen.

In ’t zonnetje.

Met twee traktoren en een manitoe

Een impressie.

Credits

The wood chip team: Marnix, Dirk, Steffi, Paul, Wout, Joost, Julie, Petra & spijbelaar, Lars, Tom, mémé, waterdrager

The field team: Julie, Valerie, Evelien

6 november – een lege prelude

op
een wijnfles, een wijnglas, een kartonnen doos, een bord
de batterie
mijn hoofd, na al die gesprekken, al dat rumoer en vooral de bovenbuurman, die geen sloefen wenst te dragen
woorden van menig premier & president
holtes
de koude helft van het bed
een plek in je hart
de kas en ik vergeet veel te gemakkelijk de vele hongerige magen
een enter tussen twee alinea’s
een bus of trein die niemand interessant genoeg vond
het ijle oneindige
ha ja, de ruimte (houston? hoor je mij?)
een wei
dwarrelende herfstbladeren
het vallen van een speld
bestaat het wel?
leegte
[ ]

30 oktober – zuurkool in de regen

23/10 – een batch zuurkool opgestart in de miezerende regen

30/10 – de laatste resten van de hoop hakselhout verspreid over het veld; de Antwerpse ploeg zijn we zeer dankbaar

nazomer 2017

Oktober

De beuken kleuren
roodoranje met een traagheid
die hun naam onwaardig is.
Een naam als een werkwoord.
Zijn zij geen mannen dan
die pal staan in de strijd
voor het behoud van zomer?
Waarom zo welwillend,
waarom zoveel geduld?

Het bos heeft hen,
zo denk ik, iets geleerd.
Hoe herten zonder lafheid
kunnen vluchten,
zich weten te verbergen,
wachtend op de tijd van het gewei.
Hoe onder dikke pakken
blad, zelfs onder sneeuw,
de wereld zwanger is.

Weerloos? Nee.
Weemoedig? Ja.
Kom, liefste, rust met mij
op deze elfenbank
van mist en afscheid.
Laten we samen kijken
hoe de beuken stil verkleuren
met een traagheid die
hun vrouw zijn waardig is.

Lieven, 7 oktober 2017

 

9 oktober – herfst, oogst

Mensen vragen ons vaak, ‘hoeveel oogst hebben jullie dit jaar’? Wel, laten we het antwoord duidelijk maken met enkele lukrake foto’s. Het is gewoonweg ongelooflijk wat je kan produceren op 1,5 ha. Letterlijk ongelooflijk.

Vorige week een gezellige drukte van een team building door Julie, Michiel & Ruth. Vandaag het gezelschap van bekende en minder bekende gezichten. Ondertussen is er ook een heel oude bekende onder ons wedergekeerd: de herfst.

(*) Niet op Far Field natuurlijk, wel Zeeland 28-29/9

11 september – een eerste voorzichtig gevoel van herfst

Herfstig weer, maar er viel veel te rapen. Patatten kregen we amper vervoerd, de helft van de oogst zit nog onder de grond. Kolen geraken niet op. (Iemand die zo’n zuurkoolpot over heeft?) De basilicum geeft niet op. Bidden voor de vele tomaten die nog moeten afrijpen. Enkel de hazelaars zingen in mineur: de teller staat nu op 12 (en we willen er duizend!).

zomer 2017

Beelden van de zomer. Van groot en klein en van wild en nog wat wilder.